De Lommelse Sahara.

De woestijn die een oase werd.

 

 

 

Aard van de wandeling:

Dennenbossen, waterplassen, kanaal, zandduinen, heide. Vlak en vrijwel volledig over onverharde paden. Door de mulle zand niet geschikt voor buggy en dergelijke. Wandeling kan in de twee richtingen gelopen worden.

Bewegwijzering:             Rode driehoekje

Parking en Vertrek:        Aan de evenementenhal 'De Soeverein'.

Uitrusting:                         Goede wandelschoenen

Afstand:                             7 km

Naar de Soeverijn: volg vanuit het centrum Lommel de N746 richting Luyksgestel of vanaf de ring de wegwijzers 'Soeverein'.

 

Home        Welkom in  Limburg   

De Sahara heeft zijn naam wel verdiend. In de jaren '30 en '40 had hij alles van een echte woestijn. Erger nog, een door industriële neerslag vervuilde woestijn. Maar dat is intussen meer dan een halve eeuw geleden. Sinds dit gebied zijn naam kreeg is er veel veranderd. Het heeft zich krachtig hersteld tot een groen wandelgebied, dat meer op een oase dan op een woestijn lijkt.

 

 

    

 

    

 

    

Heeft de Sahara zijn naam niet gestolen. Lommel werkplaatsen ook niet. In de jaren '20 vonden de Lommelaars er werk in de metaalfabrieken, vooral in de zink. Die waren een zegen voor de tewerkstelling, maar een ramp voor de leefomgeving. Ze stootten namelijk zoveel kwalijke gassen uit dat elk leven in een gebied van 700 hectare totaal vernietigd werd. Zelfs de taaie struikheide moest eraan geloven, en die kan nochtans tegen een wolkje. In enkele decennia ontstond hier een woestijnige zandvlakte. Met alle nare gevolgen vandien.  De wind had bijvoorbeeld vrij spel over de kale vlakte en joeg het zand voor zich uit naar de woonzone. Het gele stuifzand drong in de bossen, versmachtte er de bomen, rukte op naar de stad. In de jaren '50 werden de fabrieken stilgelegd en in de jaren '70 werden ze gesloopt. Om van het oprukkende zand af te raken werd de vlakte beplant, voor een groot deel met grove den, want die kon in die tijd nog dienen als stuthout in de mijngangen. Maar de kern van de Sahara werd onaangeroerd gelaten. De immense, indrukwekkende zandvlakte is gebleven. De 'Weyerkense bergen' zijn één groot zandmassief. Rond 'tWeyerke werden wel gevlochten houtwallen aangebracht om het zand te stoppen, en er werd mest aangevoerd. Het resultaat ziet U, een prachtig gevarieerd gebied.

    

Dwars door de Sahara stroomt het beekje 'de Klagloop' dat meestal weinig water bevat.

    

In de verte zie je de langste voetgangersbrug van Limburg.

    

Veel zand en grote kuilen. Je denkt dat de winning van het bekende Lommelzand de oorzaak is van die putten. Niets is minder waar. Er is hier tot in de jaren '80 wel zand gewonnen, als grondstof voor de steenfabriek hier langs het Kempisch kanaal. Met dit zand werd de 'Lommelse grijze zandsteen' gebakken.

    

 

    

                                            'De Blekerheide'

    

 

    

Regelmatig zie je van deze nestkasjes aan de bomen bevestigd.

             

 

      

 

      

Via deze elegante  hangbrug, 80 meter lang,70 ton zwaar en 7 meter boven het wateroppervlakte  ga je of verlaat je de Blekerheide, al naargelang de richting van je wandeling die je gekozen hebt. Deze S-vormige constructie van hout en staal is één van de toegangspoorten naar de Sahara.

 

    

 

Hier hou je je best even rustig. Een deel van de grootste plas is er met een houten hekwerk gereserveerd voor de overwinterende en broedende watervogels.Maar geen nood, op de helling staat een kijkwand met de vorm van een oog. Je gluurt er recht in het vogelbroedgebied.

    

 

    

 

    

Nog even door het zand ploeteren en een overweldigend landschap verschijnt hier voor je. Dit mag je zeker niet missen.

 

 

Home